Adını Koyamadığımız Yer. #Şiir

Sarı sıcak bir umudun kıyafeti üzerinde
Kravatını benim bağladığım.

Bir hikaye istemiştin benden, zamansız 
Benim cümlelerim hep devrik kaldı.

Defter aralarında sakladığım baharı,
Yüzümden okuma diye değiştirdim mevsimleri.
İçimde erken açan her çiçeği öldürmem bu yüzden.

Çaresizliğin bluğ çağında,
Yine yanlış yerden öğrendim büyümeyi.
Paspasın altında sakladım her yeni günü,
Ve hâlâ korkuyorum hırsızlardan.

Her umut, biraz da bizi yakar dönerken.

Kravatını da çıkarmışsın,
Ne zaman uzaklaştık seninle?

* Görsel, yapay zekâ kullanılarak üretilmiştir.

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir