Özgürlük satın alınmaz, çoğu zaman da bir bedel ödeterek gelir. Belki yıllarınız uzun bir süre boyunca yavan geçer, bir şeyler eksik hissedersiniz; ne yaşadığınızı bilmezsiniz. Bazen bir hastalığı atlatmak, bazen bir işten, bir evden ayrılmak size özgürlüğü hissettirir.
Bunun illa somut bir şey olmasına da gerek yoktur ayrıca: Bazen zihnimizde zincirlerden dolayı özgür değilizdir. Bu noktada olmayan şeylerle özgürlüğümüzü baltalamak da buruk bir gülümsemeyle garip şeyler hissettiriyor bana.
Bağımlı olmaya objektif şekilde ve geniş açıdan baktığımızda, özellikle bir insana bağımlı olmak, o kadar anlamsız geliyor ki. Genel insan evrimleşmesini, bilimi, fiziği, herhangi bir anlamı düşündüğümüzde; yalnızca bir masayı ve masanın nasıl olduğunu bile düşünebiliriz, gerçekten. Bu zaten algısal olarak yaptığımız ve üzerine düşünmediğimiz bir olay. Zihnimizin bir başkasına bağlı kalması, bedenimizdeki kıyafetlerin hükmünü bir başka insanın zihin kalıplarına bırakmak, onun istediği kişi olmaya çalışırken silikleşmek… Bunu fark etmenin ve bu düğümü çözmenin bizim sorumluluğumuzda olduğunu düşünüyorum.
Özgürlük kişinin defterine not alması gereken en önemli ders, her zaman da kendini seçmenin derin mutluluğuyla geliyor. Sanırım böyle hissettirmeye devam edecek. İstediğini yapabilecek olmanın, istediğinde bırakabilecek olmanın, istemediğinde gerçekleşmeyecek tüm şeylerin yanında kalıpların dışında kalmanın ve aynı zamanda kalıpların içinde de yer alabilmenin ta kendisi.
Güncel olarak okuduğum Nihan Kaya – İyi Toplum Yoktur kitabı toplumun yargılarına ve dayattığı bakış açılarına karşı farkındalık kazandırmaya yönelik yazılmış bir kitap. Yer yer abartıya kaçsa da okuması oldukça keyifli. Kitapta geçen bir söz var:
Onlardan bir şey öğrenebileceğiniz türde insanlar, “Başkaları ne der?”deki ‘başkaları’na dahil olmazlar. ‘Başkaları ne der?’e göre iş yaptığınız zaman, bakkal Hasan Efendi ve Ayşe Teyze’ye göre iş yapmış, hayatınızı onlara göre düzenlemiş olursunuz. Bu olabileceğiniz daha iyi insana sırtınızı dönmektir.
Nihan Kaya – İyi Toplum Yoktur, Syf 53
Başkaları ne der düşüncesinin de haricinde kendi zihnimizde “İyi de, neden?” dediğimizde gidecek tüm düşünceler ve kendimize yaptığımız baskılar belki de en kötüsü ve gerçekten daha iyi bir insan olmamızı engelliyor. Başlıkta da yer verdiğim gibi; Özgürlük satın alınmıyor onu koruyun. Elinizde değilse, onun için mücadele edin.
Özgürlüğü hissettiğimiz ve prangalardan kurtulduğumuz o ilk an nasıl doya doya yaşamayı istiyorsak, o anları unutmamak ve hep o heyecanla kalmak dileğiyle…
Siz bu konular hakkında ne düşünüyorsunuz? Yorumlarda belirterek bu gönderiye katkı sağlamak isterseniz çok sevinirim.
Bir sonraki yazıya kadar kendinize çok iyi bakın, sevgiler! ❤